Συνδημότες μου καλημέρα!
Κάθε άνθρωπος γνωρίζει καλά πως οι μέρες του Αυγούστου -και κυρίως αυτές γύρω από τον Δεκαπενταύγουστο- έχουν πάντα έναν δικό τους ρυθμό. Οι πόλεις αδειάζουν λίγο, τα τηλέφωνα χτυπούν λιγότερο, οι περισσότεροι παίρνουν τις ανάσες τους και πέφτουν αναγκαστικά και οι ρυθμοί της δουλειάς.
Εγώ φέτος, είναι η αλήθεια, δεν κατάφερα να ξεκλέψω χρόνο για να φύγω για την αγαπημένη μου Μυτιλήνη. Είχα και μια αγωνία για τον κίνδυνο των πυρκαγιών -ευτυχώς, μέχρι στιγμής, τα έχουμε πάει καλά, παρ’ όλο που η Κορινθία είναι σε συναγερμό σχεδόν κάθε μέρα. Αλλά αυτές τις ημέρες λείπουν πολλοί συνεργάτες και εργαζόμενοι στις υπηρεσίες μας και, όπως καταλαβαίνετε, δεν έχει και πολύ νόημα να γεμίζουμε το πρόγραμμα με συσκέψεις όταν απουσιάζουν οι μισοί από όσους πρέπει να βρίσκονται γύρω από το τραπέζι.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι σταματήσαμε. Ίσα ίσα, βρήκαμε την ευκαιρία να αφήσουμε λίγο τα γραφεία και τις συσκέψεις και να βγούμε περισσότερο έξω. Έγιναν συναντήσεις, αλλά κυρίως έγιναν αυτοψίες και επισκέψεις σε έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, για να δούμε από κοντά πού βρισκόμαστε, τι έχει προχωρήσει, πού υπάρχουν καθυστερήσεις και τι πρέπει να τρέξει περισσότερο από τον Σεπτέμβριο.
Και φυσικά είναι και ο πολιτισμός.
Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ: φέτος έχουμε περισσότερες εκδηλώσεις από ποτέ, σε κάθε γωνιά του Δήμου. Στις πλατείες, στα χωριά, στους αρχαιολογικούς χώρους, στις γειτονιές. Άλλες μεγάλες, άλλες μικρότερες, αλλά όλες με έναν κοινό στόχο: να υπάρχει ζωή παντού και να μπορεί ο καθένας να βρει κάτι που του αρέσει.
Ο Αύγουστος λοιπόν μπορεί να κατεβάζει λίγο τις στροφές του Δήμου, δεν τις μηδενίζει όμως. Κάπως έτσι κύλησε, λοιπόν, αυτή η εβδομάδα. Λιγότερο μέσα στα γραφεία, περισσότερο έξω. Και, για να είμαι ειλικρινής, αυτό έχει και ένα καλό: τα έργα δεν τα βλέπεις από το γραφείο. Πρέπει να πας εκεί που γίνονται. Και αυτή την εβδομάδα πήγαμε σε αρκετά.
ΠΕΡΙΓΙΑΛΙ: ΈΞΙ ΕΡΓΑ, ΕΝΑ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ (ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ)
Την Τετάρτη πήγαμε μια βόλτα στο Περιγιάλι, μαζί με τον τοπικό πρόεδρο, το Νίκο Δεσποτάκη, για κάτι που το χωριό δεν είχε ποτέ στην ιστορία του: ένα αθλητικό κέντρο. Ξεκινάμε με την αναγκαστική απαλλοτρίωση του χώρου και συνεχίζουμε με την μελέτη και την ένταξη σε πρόγραμμα για χρηματοδότηση.
Και επειδή πολλά ακούω για να πάμε να δούμε και το «δεν κάναμε τίποτα» για το Περιγιάλι είπαμε με τον Νίκο να μετρήσουμε, τι έχει γίνει εκεί μέσα σε 2,5 χρόνια.
1. Ανοίξαμε το Δημαρχείο μετά από 13 χρόνια.
2. Φτιάξαμε τη νέα πλατεία στο πρώην κτίριο Τσακωτού.
3. Ανακαινίσαμε και εκσυγχρονίσαμε το ΚΕΠ.
4. Κάναμε παρεμβάσεις στην άρδευση για τους αγρότες.
5. Κάναμε ασφαλτοστρώσεις.
6. Κατασκευάσαμε τον παραλιακό πεζόδρομο.
Κι έχουμε ακόμα άλλα 2,5 χρόνια…
ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ – ΆΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ: ΈΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
Πριν από λίγες ημέρες παραδώσαμε στους αγρότες της Τενέας και του Σαρωνικού τέσσερα χιλιόμετρα ενός δρόμου με νέα ασφαλτόστρωση, στην διαδρομή Χιλιομόδι – Άγιος Ιωάννης. Συνολικά ο δρόμος είναι περίπου πέντε χιλιόμετρα, απομένει ένα ακόμα, που θα το ολοκληρώσουμε με πόρους του Δήμου.
Και δεν πρόκειται για έναν δρόμο που εξυπηρετεί απλώς μερικά χωράφια. Δημιουργεί μια γρήγορη σύνδεση της Νοτιοδυτικής Κορινθίας με την Επίδαυρο, διευκολύνει καθημερινά ανθρώπους που δουλεύουν και μετακινούνται και ουσιαστικά φέρνει δύο περιοχές πολύ πιο κοντά.
ΔΥΟ «ΜΠΑΛΟΝΙΑ» ΠΟΥ… ΦΟΥΣΚΩΣΑΝ ΠΟΛΥ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Πάμε να δούμε και τα νεώτερα για τα αθλητικά μας έργα. Καταρχάς υπογράψαμε τη σύμβαση για την αντικατάσταση του τάπητα σε άλλα τρία γήπεδα: Αρχαία Κόρινθος, και Κάτω Άσσος με πλαστικό τάπητα και Χιλιομόδι με χλοοτάπητα. Μέχρι το τέλος του χρόνου θα είναι έτοιμα. Και ακολουθούν τα υπόλοιπα. Δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση εδώ. Ό,τι είπαμε, το κάνουμε.
Πάμε και στα «μπαλόνια» που έχουν …φουσκώσει πολλή την συζήτηση. Με χορηγία από τα ανταποδοτικά του οδοφωτισμού κατασκευάσαμε ένα κλειστό γυμναστήριο – προπονητήριο στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο και κατασκευάζουμε άλλο ένα στον Συνοικισμό μας. Δύο έργα που θα αλλάξουν οριστικά τις συνθήκες των ομάδων στις προπονήσεις. Δύο νέοι κλειστοί αθλητικοί χώροι. Χωρίς ούτε ένα ευρώ από το ταμείο του Δήμου.
Θα περίμενε κανείς ότι αυτό θα θεωρούνταν καλό νέο. Αμ δε! Άρχισαν οι «φωνούλες», που λέω καμιά φορά.
Γιατί «μπαλόνια»; Γιατί εκεί; Γιατί όχι κανονικό κλειστό; Πόσο θα κοστίζει η συντήρησή τους; Γιατί μειώνεται το προαύλιο; Πού θα προαυλίζονται τα παιδιά; Γιατί να κάνουν γυμναστική μέσα στο «μπαλόνι» και όχι έξω στον καθαρό αέρα;
Καινούργιο κοσκινάκι βρήκαμε και πιάσαμε δουλειά. Ας κάνω, λοιπόν, κι εγώ μερικές ερωτήσεις.
Πού θα φτιάχναμε καινούργιο κλειστό; Δίπλα στο υπάρχον; Πού θα χώραγε; Ή θα ψάχναμε να βρουμε χώρο;
Πόσο θα κόστιζε; Και ποιος θα το πλήρωνε; Ο Δήμος από δικούς του πόρους; Ή θα περιμέναμε να ανοίξει κάποιο πρόγραμμα, να ενταχθούμε, να εγκριθεί, να μελετηθεί, να δημοπρατηθεί, να ξεπεραστούν ενστάσεις και να φτάσουμε κάποτε στην κατασκευή; Και ναι, το χρειαζόμαστε και το έχουμε σχεδιάσει.
Αλλά, μέχρι τότε πού ακριβώς θα προπονούνταν τα παιδιά και οι ομάδες μας; Γιατί αυτή τη στιγμή τα σωματεία κάνουν «αμάν» για μία ώρα παραπάνω. Υπάρχουν αθλητές που προπονούνται σχεδόν μεσάνυχτα επειδή οι διαθέσιμοι χώροι δεν επαρκούν. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Εμείς τι κάναμε; Βρήκαμε τρόπο να προσθέσουμε δύο σύγχρονους κλειστούς αθλητικούς χώρους, γρήγορα, άμεσα και -κυρίως- χωρίς να πληρώσει ο Δήμος, ούτε ένα ευρώ για την κατασκευή τους. Και όπως είπε και ο αντιδήμαρχος, ο Σταύρος Δανιήλ με τα χρόνια εμπειρίας στο επαγγελματικό μπάσκετ, ολόκληρες επαγγελματικές ομάδες, όπως ο ΠΑΟΚ, με τεράστιους πόρους, προχωράνε σε ανάλογες λύσεις για το πρόβλημα των προπονήσεων. Εδώ, εμείς…
Δεν ζητάμε από κανένα να μας χειροκροτεί. Αλλά μην προσπαθούμε να παρουσιάσουμε και ως πρόβλημα το γεγονός ότι δημιουργούνται δύο νέοι χώροι άθλησης χωρίς κόστος για τον Δήμο. Γιατί στο τέλος χάνεται και η κοινή λογική.
45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, ΤΟ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ ΕΧΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΔΕΙΑ
Και μιας και μιλάμε για αθλητισμό, πάμε στο Κολυμβητήριο.
Χρειάστηκαν μήνες δουλειάς, να δαπανήσουμε αρκετά χρήματα, να γίνουν όλα όσα προβλέπουν οι υγειονομικοί κανόνες, για να έχει το Δημοτικό Κολυμβητήριο για πρώτη φορά τις νόμιμες άδειες λειτουργίας για τις δύο πισίνες.
Και ξέρετε ποιο είναι το εντυπωσιακό; Το Κολυμβητήριο κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1980. Σαράντα πέντε και πλέον χρόνια. Τόσα χρόνια πέρασαν και δεν βρέθηκε κανείς να τελειώσει αυτή την ιστορία. Έπρεπε, φαίνεται, να έρθει πάλι αυτός ο «κακός» Σταυρέλης, που «δεν έχει κάνει τίποτα», για να αποκτήσει το Κολυμβητήριο άδεια. Ε, καμιά φορά και το «τίποτα» θέλει πολλή δουλειά…
Έτσι, το Κολυμβητήριο μπορεί πλέον να φιλοξενήσει ακόμα και αγώνες εθνικής κατηγορίας και οι πρωταθλητές κολυμβητές της Νότιας Ελλάδας του ΝΟΚ να αγωνίζονται στο σπίτι τους.
Και δεν σταματάμε εκεί. Για πρώτη φορά το Κολυμβητήριο παραχωρείται δωρεάν στον Ναυτικό Όμιλο Κορίνθου, χωρίς το αντίτιμο που καταβαλλόταν μέχρι το 2023. Και για πρώτη φορά διαθέτουμε δωρεάν δύο διαδρομές, κάθε μέρα, και στους συνδημότες μας που θέλουν να κολυμπούν χωρίς να ανήκουν στον ΝΟΚ.
Θέλω να ευχαριστήσω τον πρώην Αντιδήμαρχο Αθλητισμού Κώστα Δημάκο, τον σημερινό Αντιδήμαρχο Σταύρο Δανιήλ, την Παγώνα Μούτσου, την Πόπη Παπαδά και όλο το προσωπικό του ΔΑΚ, που δουλεύουν ακούραστα για να έχουμε όλα αυτά τα αποτελέσματα.
(Επόμενος στόχος; Ένα κλειστό κολυμβητήριο.Σύντομα θα έχουμε νεώτερα).
ΆΛΛΑ 2,5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
Μέσα σε όλα αυτά ήρθε και μια ακόμη σημαντική χρηματοδότηση. 2.529.224 ευρώ προς τη ΔΕΥΑ Κορίνθου από το Εθνικό ΠΔΕ, για την 1η Συμπληρωματική Σύμβαση Εργασιών των τριών υποέργων του μεγάλου αποχετευτικού έργου του Σαρωνικού (Λουτρά Ωραίας Ελένης, Κάτω Αλμυρή, Γαλατάκι, Ντράσα, Ίσθμια, Καλαμάκι). Μέχρι τις 31 Οκτωβρίου πρέπει να έχουμε ολοκληρώσει έργα και επεκτάσεις.
ΈΞΙ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΝΩΝΟΥΝ ΚΟΡΙΝΘΟ, ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑ
Λέω παραπάνω για την «κριτική» που μας γίνεται. Ενδεικτικό της …ποιότητας της «κριτικής» αυτής είναι και το γεγονός ότι ακόμα και η ανάπλαση επί της σιδηροδρομικής γραμμής στην Ποσειδωνία δεν άρεσε, γιατί λέμε ότι είναι ανάπλαση παραλιακού μετώπου! Παρά το γεγονός, φυσικά ότι αυτός είναι ο τίτλος του έργου: «Ανάπλαση παραλιακού μετώπου Κορίνθου-Λουτρακίου». Εν πάσει περιπτώσει το ξεπερνάμε γιατί σημασία έχει το έργο που θα γίνει και όχι φυσικά …οι συνήθεις ύποπτοι. Σημασία έχει ότι με αυτό το έργο και μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής που παραχωρήθηκε στο Δήμο ενώνονται η Κόρινθος, ο Συνοικισμός και η Ποσειδωνία. Και σε συνέχεια του έργου που ολοκληρώνει η Περιφέρεια, δημιουργείται από την οδό Πατρών (δυτική είσοδος πόλεως Κορίνθου) μέχρι τον Ισθμό ένα μεγάλο περιβαλλοντικό πάρκο έξι χιλιομέτρων με πεζόδρομο, ποδηλατόδρομο, πράσινο, φωτισμό, σκίαστρα και παγκάκια. Όλα αυτά σε λίγο διάστημα θα είναι έτοιμα για τους δημότες μας.
ΚΑΙ ΟΧΙ, ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ!
Μέσα σε όλα αυτά, χώρεσαν τελικά και δύο συσκέψεις. Η πρώτη με τη Μιμίκα Νικολάου, για την προμελέτη των Μπαζωμάτων, ένα μεγάλο και δύσκολο εγχείρημα που θέλουμε να προχωρήσουμε σωστά και με όλα τα απαραίτητα βήματα. Και η δεύτερη με τον Ανδρέα Σκούρτη, για την προμελέτη κατασκευής του Πνευματικού Κέντρου Χιλιομοδίου, στο παλιό Δημαρχείο του χωριού. Γιατί μπορεί να τρέχουν δεκάδες πράγματα ταυτόχρονα, αλλά υπάρχουν και εκείνα που θέλουν περισσότερο χρόνο, μελέτη και υπομονή. Και ναι, ούτε τα Μπαζώματα ούτε το Πνευματικό Κέντρο Χιλιομοδίου τα έχουμε ξεχάσει. Κάθε άλλο.
ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, ΠΟΝΤΟΣ, ΚΥΠΡΟΣ: ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΑΓΓΙΞΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ
Στα πολιτιστικά μας είναι σε εξέλιξη επτά ακόμα καλλιτεχνικές βραδιές σε όλο τον Δήμο Κορινθίων με την συμμετοχή των ΚΑΠΗ του Δήμου, της χορωδίας Ηχοροή και φυσικά του ακούραστου Μάκη Ψαραδέλλη. Είχαμε ήδη τρεις εκδηλώσεις: στον Συνοικισμό με τον Γιάννη Λεμπέση, στην Ξυλοκέριζα με τον Λάμπρο Καρελά και τον Γιώργο Σαρρή και την μουσικοθεατρική παράσταση αφιερωμένη στις τρεις προσφυγιές, «Μικρά Ασία – Πόντος – Κύπρος», με τους Πέμη Ζούνη, Λεωνίδα Κακούρη, Αλέξη Κωστάλα, Μάκη Ψαραδέλλη και Βιολέτα Ίκαρη, στον ναό του Απόλλωνα. Θα σταθώ λίγο παραπάνω σε αυτή την τελευταία γιατί ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Όχι μόνο για την ποιότητα των τεσσάρων καλλιτεχνών που μας τίμησαν με την παρουσία τους, αλλά και για το ίδιο το περιεχόμενο της παράστασης, που είναι από μόνο του γεμάτο συναισθήματα. Ειδικά για εμάς εδώ τους Κορίνθιους που έχουμε συνδημότες με ρίζες στις χαμένες πατρίδες. Ο τίτλος άλλωστε της παράστασης τα έλεγε όλα: «Αλίμονο σ’ όποιον με βια τον τόπο του αφήνει».
Πήγαμε φυσικά και στην συναυλία της σπουδαίας Γιώτας Νέγκα που γέμισε το θέατρο του Χιλιομοδίου (κι άλλο τόσο να ήταν το θέατρο πάλι θα γέμιζε ασφυκτικά. Ένα Χιλιομόδι που είχε φυσικά την μεγάλη γιορτή του με την Παναγία της Φανερωμένης. Όπως κάθε χρόνο χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν και στο οδοιπορικό και στον εσπερινό και φυσικά στο μεγάλο πανηγύρι του χωριού.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ… SAVE THE DATE-S!
Κλείνω με κάτι που έρχεται και όχι με κάτι που έφυγε. Ξεκινούν αύριο οι μεγάλες Θαλασσινές Ημέρες και όπως είπαμε και στο δελτίο Τύπου που στείλαμε συνήθως λέμε “Save The Date”, όταν θέλουμε να υπογραμμίσουμε την ανάγκη της υπόμνησης μιας εκδήλωσης ή ενός γεγονότος. Στην περίπτωση των «Θαλασσινών Ημερών», όμως, που έρχονται για τρίτη, συνεχόμενη φορά το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου, μπορούμε εύκολα να πούμε “Save The Date-S”. Όλες τις μέρες!
Οι «Θαλασσινές Ημέρες» επιστρέφουν, λοιπόν, και για εννέα ημέρες η Κόρινθος ετοιμάζεται να ζήσει ξανά μία από τις μεγαλύτερες και πιο εξωστρεφείς διοργανώσεις του καλοκαιριού.
Από αύριο, Δευτέρα 24 Αυγούστου, έως και την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου, το λιμάνι της Κορίνθου, η παραλία Καλάμια, η Ιερατική, το κέντρο της πόλης, η Αρχαία Κόρινθος και το λιμανάκι του Άσσου μετατρέπονται σε μια μεγάλη σκηνή πολιτισμού, μουσικής, αθλητισμού και ψυχαγωγίας.
Το έχουμε ξαναπεί: τα καλύτερα είναι μπροστά μας…
Καλή Κυριακή σε όλους. Όσοι έχετε απομείνει, ας …φύγουμε για καμιά παραλία να γλυτώσουμε από τον καύσωνα του καλοκαιριού.