Μυτιλήνη ήταν και πάει! Αυτό ήταν και για φέτος! Διακοπές τέλος, επιστροφή στην βάση μας και… να πούμε «καλή χρονιά»;
Ρωτάω γιατί πολλοί λένε πως η αληθινή πρωτοχρονιά είναι την 1η Σεπτεμβρίου. Είναι ο μήνας της πραγματικής επιστροφής, που οι δουλειές ανεβάζουν πάλι ρυθμούς και όλοι, λίγο-πολύ, ξαναπιάνουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε πριν από το καλοκαίρι. Κυρίως, όμως, είναι ο μήνας που ξαναγράφονται οι στόχοι, αναθεωρούνται τα σχέδια, ανεβαίνει ο πήχης και σχεδιάζονται από την αρχή όσα δεν βγήκαν όπως τα περιμέναμε. Είναι ένα άτυπο restart. Μια δεύτερη ευκαιρία, μέσα στην ίδια χρονιά.
Ίσως, λοιπόν, η πραγματική Πρωτοχρονιά να μην είναι εκείνη με τα πυροτεχνήματα της 1ης Ιανουαρίου. Ίσως να είναι αυτή εδώ. Χωρίς αντίστροφη μέτρηση, αλλά με πολύ περισσότερη διάθεση να μετρήσουμε από την αρχή. «Καλή χρονιά», λοιπόν.
Και πάμε να δούμε τι μας άφησε η πρώτη εβδομάδα της…
Όπου δυο πράγματα κάναμε ουσιαστικά. Συναντήσεις για τις εκκρεμότητες που έμειναν πίσω τον Αύγουστο και παρουσία στις εκδηλώσεις που συνεχίζονται στον Δήμο μας και για τις οποίες σας είπα αναλυτικά μερικά πράγματα την περασμένη Κυριακή. Στην ΔΕΥΑΚ εξετάσαμε την πορεία του αποχετευτικού Σαρωνικού (παραμένω ελαφρώς αισιόδοξος ότι θα προλάβουμε) και στην Τεχνική Υπηρεσία για τις μελέτες που είναι σε εξέλιξη και πρέπει να παραδοθούν τις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες.
Με την ευκαιρία θέλω να επανέλθω στο θέμα του Δημοτικού Σχολείου της Αρχαίας Κορίνθου. Όπως σας έγραψα απορρίφθηκε και η τρίτη προσφυγή που είχαν κάνει οι εργολάβοι (αλλά, δυστυχώς, και ένας ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος), ενώ περιμένουμε την εκδίκαση της τέταρτης μέσα στις προσεχείς ημέρες. Ό,τι κι αν ήθελαν να πετύχουν οι προσφεύγοντες το χαρτί δεν τους βγήκε. Δεν ξέρω τι σκοπούς έχουν και πως θα αντιδράσουν αν απορριφθεί και η τελευταία. Θέλω, όμως να γνωρίζουν οι κάτοικοι, ότι το έργο θα γίνει όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να βάζουν εμπόδια.
Αυτές τις μέρες βρέθηκα σε πολύ όμορφες εκδηλώσεις, πρώτα του συλλόγου των Ηπειρωτών Κορινθίας, με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια της Ηπείρου. Χτες, Σάββατο, βρέθηκα και στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, που μετρά πια 22 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην πολιτιστική μας ζωή. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους όσοι συνεχίζουν την σπουδαία δουλειά που ξεκίνησε ο Παύλος Καράγιωργας.
Τέλος πήγα και στα εγκαίνια του δημοτικού αναψυκτηρίου στα Αγιαννιώτικα, το οποίο έχει αναλάβει ο φίλος μου ο Νίκος Βερισογλάκης και το έχει μετατρέψει σε ένα πολύ όμορφο και δροσερό στέκι για το καλοκαίρι και όχι μόνο.
Πήγα και στα Αθίκια για την καθιερωμένη επίσκεψη στο χωριό και την συνάντηση με τοπικούς φορείς, κατοίκους, το τοπικό συμβούλιο και φυσικά τον πρόεδρο, τον Τάσο Μαρινο με τον οποίο δώσαμε τα χέρια, για να συνεχίσουμε μαζί και το 2028. Για τον Τάσο έχω να πω ότι την συνεισφορά του σε όσα έχουν γίνει στα Αθίκια ξεπερνάει μόνο η αγάπη του για το χωριό του!
Αυτά τα λίγα για σήμερα. Αλλά μην ελπίζετε σε τόσο μικρά κείμενα τις επόμενες Κυριακές. Το φετινό φθινόπωρο, αρχής γενομένης από την τρέχουσα εβδομάδα είναι γεμάτο από εγκαίνια έργων που παραδίδουμε. Σας έδωσα μια μικρή γεύση την περασμένη εβδομάδα. Υπομονή και τα καλύτερα έρχονται…