Είμαι στη μέση του δρόμου
Δεν ξέρω από πού αρχίζει και πού τελειώνει…
Δ.Πιστικός,Ποιός ξέρει καλύτερα από μένα;
Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνονται ορισμένοι πολιτικοί τη σημερινή πραγματικότητα,ούτε πως φαντασιώνονται τον εαυτό τους στο μέλλον
Αυτό όμως που ξέρω[και όλοι οι έλληνες ξέρουμε καλά] είναι ότι τα μεγάλα /βαρύγδουπα λόγια περί νέου μοντέλου διακυβέρνησης,άλλου προτύπου ανασυγκρότησης/ανάπτυξης και διαφορετικού πολιτικού πολιτισμού δεν έχουν πλέον πέραση
Τα κόμματα και οι εκπρόσωποί τους[ανεξάρτητα από το προσωπικό κύρος μερικών] αλληλοεπηρεάζονται [αλλά προς το χειρότερο σενάριο],αλληλοκαταγγέλλονται[αλλά με προσοχή στο γενικό ακαταδίωκτο] και αλληλοεξυπηρετούνται[αλλά με στόχο το κοινό/συντεχνιακό συμφέρον]
Οι παραπάνω διαπιστώσεις όχι μόνο μείωσαν αισθητά την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το σύνολο του πολιτικού συστήματος,αλλά αύξησαν ταυτόγχρονα τη δυσπιστία του λαού στην [αυτ]αξία του δημοκρατικού πολιτεύματος
Αυτή η κάμψη ,πριν γίνει κόπωση και καταλήξει σε αποχή,δεν αντιμετωπίζεται με μεγαλοστομίες,πλειοδοσία υποσχέσεων και ταξίματα θαυμάτων
Επειδή χρόνια τώρα καιγόμαστε στο χυλό των ιδεολογημάτων,των αφηγημάτων και των οραμάτων,για να μη φυσάμε σε λίγο και το γιαούρτι της γενικής απαξίωσης,νομίζω ότι αυτή τη φορά χρειαζόμαστε λιγότερα,αλλά σαφή και ειλικρινή ,τεκμήρια αλλαγής της νοοτροπίας και των πρακτικών των πολιτικών
Προτείνω για τους πολιτικούς όλων των χρωμάτων και των αποχρώσεων:
Λίγη αυτοκριτική για τα λάθη τους
Λίγη ενοχή για την κατάσταση ,στην οποία έφεραν τη χώρα
Λίγη αυτοσυγκράτηση του Εγώ [ιδιαίτερα των αρχηγών] για την παντογνωσία τους
Λίγη επιφύλαξη για τις διαλαλούμενες βεβαιότητές τους[;]
Λίγη σεμνότητα στις δηλώσεις και στις τηλεοπτικές τους παρουσίες
Λίγη απλότητα στον τρόπο προσωπικής/κοινωνικής ζωής
Λίγη λογοτεχνική[ίσως και ποιητική]ανά-γνωση και πολιτιστική ενημέρωση[όχι πανηγυριώτικη]
Λίγη αίσθηση της λα’ι’κής[ιδίως της νεανικής]αμφισβήτησης για τους ίδιους και τις πράξεις/παραλείψεις τους
Αυτά,και πολλά άλλα ‘λίγα’,ίσως να καταστούν ικανά στο να δημιουργήσουν τις προ’υ’ποθέσεις για περισσότερη πολιτική ηθική,η έλλειψη της οποίας είναι η βασική γενεσιουργός αιτία της πολιτικής/κομματικής κρίσης[και η οποία δεν αποκαθίσταται μέσω των όποιων εκλογικών αποτελεσμάτων]
ΥΓ.Η διαχείριση των συνεπειών της απόφασης του ΣΤΕ για τα μη-κρατικά πανεπιστήμια[;] δεν είναι θέμα ιδεολογικό, αλλά έχει καταστεί-λόγω των κυβερνητικών χειρισμών- ζήτημα αξιοπιστίας του Κράτους[και προς τα ‘μέσα’ (γονείς,φοιτητές) και προς τα ‘έξω’(μητρικά πανεπιστήμια αλλοδαπής)].Κι όλα αυτά χωρίς μία παραίτηση ευθιξίας,αλλά με περίσσια αλαζονική εξουσιαστική συμπεριφορά
ΥΓ2.’’Ένας ανόητος βρίσκει πάντοτε έναν ακόμα πιο ανόητο να τον θαυμάζει’[Νικολά Μπουαλό, γάλλος ποιητής/κριτικός]