Δεν έχει πλέον δουλειά η οικοδομή. Πτωτική η πορεία της από το 2006 και εντεύθεν. Δεκάδες συσχετιζόμενα επαγγέλματα φωλιάζουν στο καταφύγιο της αδράνειας. Της απραξίας.

Της απελπισίας. Η οικοδομική δραστηριότητα παρουσιάζει καθημερινή συρρίκνωση. Όλο και μειώνεται ο όγκος των νέων οικοδομών. Όλο και μικραίνει ο αριθμός των νέων οικοδομικών αδειών. Ολο και αυξάνει η μαύρη, ανασφάλιστη εργασία. Όλο και ψηλώνει η ανεργία του κλάδου (ξεπερνά το 40% των εργαζομένων σαυτήν ! ). Ολο και απονευρώνεται ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας. Δεν παρέχει πλέον στεγαστικά δάνεια σε εργαζόμενους που θέλουν ναγοράσουν σπίτια.

Και ο παραδοσιακός οικοδόμος ; Ο φαμελιάρης που ζει το σπίτι του απαυτό το μεροκάματο ; Πρόσωπα καθημερινά αυτά. Συνειδήσεις όμως πυρπολημένες. Μυαλά κατευνασμένα. Δεν υπάρχει πλέον θέση και για την δική τους αλήθεια. Τα λόγια τους δεν έχουν κουράγιο να περάσουν την πόρτα του στόματός τους. Μόνο το όνειρο είναι γιαυτούς μία υπόσχεση ευτυχίας. Σαν την υγρή αγωνία, που σταλάζουν ανήλιες, σκιερές, βρώμικες σκάλες υπηρεσίας η καθημερινότητα σε πάμπολλους οικοδόμους

του υπ.Βουλευτή της Ν.Δ.Κορινθίας Στέλιου Μάρκελλου
 

www.steliosmarkellos.gr