«Ονομάζομαι Θεοδωροπούλου Ιωάννα.
Εργαζόμουν στην Club Hotel Casino Loutraki περίπου 4 χρόνια στο τμήμα Food & Beverage (F/B) ως σερβιτόρος…
Ήμουν ικανή υπάλληλος κι είχα τις καλύτερες κριτικές. Παρ’ όλα αυτά αδικήθηκα από την αρχή ως προς την έκβαση των συμβάσεών μου.
Όταν πριν περίπου 2 χρόνια ρώτησα τον Στέλιο Τζαβάρα, assistant manager του τμήματος, γιατί δε μονιμοποιούμαι, παρ’ όλο που εκείνο το διάστημα εργαζόμουν μέσα στο Vip, μου απάντησε ότι δεν τους χαμογελούσα αρκετά κι ότι ήταν στο χέρι μου η μονιμοποίησή μου, γεγονός που το είχα αναφέρει προφορικά στο Νίκο Στάμο διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού. Γραπτώς δεν έκανα καμία αναφορά γιατί η συνείδησή μου δεν μπορούσε να σηκώσει την απόλυση κανενός.
Έβλεπα να μονιμοποιούνται άτομα που δεν άξιζαν, αλλά είχαν «μέσον» κάποιον από τους ανωτέρους μου. Άφηναν τα «παιδιά τους» να αλωνίζουν μέσα στα τμήματα. Τα προγράμματά μου, τα οποία έχω κρατήσει όλα φωτοτυπημένα, απαράδεκτα. Τρελές εναλλαγές στις βάρδιες, υπερβολικά φορτωμένο πρόγραμμα με σπαστά μονοήμερα ρεπό κι εμφανή πάνω σε κάθε πρόγραμμα τους ευνοημένους τους. Το αίσθημα της συνεχούς αδικίας, καθώς κι όσα περνούσα κι έβλεπα εκεί μέσα, επηρέασαν την υγεία μου.
Είμαι μόνο 27 χρόνων κι από τα 25 μου, εξαιτίας των Νίνο Κωνσταντίνου – Στέλιου Τζαβάρα – Ιωάννη Πέρρα – Γιώργο Χωρίκη, έχω χάσει τον ύπνο μου, ενώ κανονικά θα έπρεπε να έχουν χάσει τον ύπνο τους οι ίδιοι, μ’ αυτά που κάνουν εκεί μέσα. Δεν είναι μόνο αυτά. Δυστυχώς, έπαθα νευρική ανορεξία, ενώ εξαιτίας της κατάστασης μου προκλήθηκαν, γυναικολογικά προβλήματα, με συνέπεια να εισαχθώ στο θεραπευτήριο «Μητέρα».
Όταν επέστρεψα και παρ’ όλο τη σοβαρότητα της κατάστασης μου, συνέχισαν το ίδιο ασταθές και υπερβολικό πρόγραμμα μου, με αποτέλεσμα να καταρρεύσω।
Επισημαίνεται ότι για όλα αυτά, είχε λάβει γνώση και ο Νίκος Στάμος.
Για όσα προαναφέρονται, υπάρχουν γνωματεύσεις ιατρών, η εισαγωγή μου στο θεραπευτήριο, φωτοτυπημένα τα προγράμματα εργασίας μου, γραπτές απολογίες που τους κατηγορώ ανοιχτά για τη ζημιά που υπέστη η υγεία μου εξαιτίας τους, καθώς επίσης τους κατηγορώ και για πολλά ακόμα πράγματα.
Πριν τέσσερις ημέρες, την Παρασκευή 26/8 κι ενώ είχα προγραμματισμένη βάρδια στο lobby του ξενοδοχείου του καζίνο, με κάλεσε στο γραφείο ο Δημήτρης Κουρτίδης, ο οποίος μου ανακοίνωσε την απόλυσή μου.
Έβλεπα το χέρι μου να τρέμει και να κάνω μουντζαλιές πάνω στα χαρτιά। Μου ήρθε ζάλη. Ακόμα και ο Δημήτρη Κουρτίδης νομίζω ότι σάστισε μπροστά στην εικόνα αυτή. Φώναξε την υπεύθυνη της βάρδιας και με συνόδευσε μέχρι έξω.
Από τη στιγμή εκείνη και μετά ένιωσα μια γαλήνη να με κυριεύει.
Από τη μια ελευθερώθηκα, από την άλλη ξέρω ότι υπάρχουν παιδιά που αδικούνται εκεί μέσα. Καταπατούνται τα όνειρά τους και οι ψυχές τους, για να πραγματοποιήσουν κάποιοι τις φιλοδοξίες τους.
Εγώ, πλέον, βλέπω το μέλλον πιο αισιόδοξα, παρ’ όλο την οικονομική κρίση και την ανεργία που υπάρχει. Αν μπορώ να βοηθήσω, έστω ένα συνάδελφο, δημοσιοποιώντας την ιστορία μου, θα το κάνω και θα απαιτήσω κάθε μου νομικό δικαίωμα για τις βλάβες που υπέστη η υγεία μου.»

Υ.Γ.: Είναι επικίνδυνο να έχεις δίκιο, όταν η εξουσία έχει άδικο.
Βολταίρος

Με εκτίμηση
Θεοδωροπούλου Ιωάννα