Με άρθρο – παρέμβαση
των Κώστα Καρτάλη, Παναγιώτη Ρήγα, Σοφίας Γιαννακά, Νάντιας Γιαννακοπούλου, Δημήτρη Καρύδη, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, ζητείται η παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου από επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ και η διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη του νέου ηγετικού στελέχους.

Στο άρθρο αποσαφηνίζονται τα αίτια που οι βουλευτές ζητούν από τον πρώην πρωθυπουργό να κινήσει τις καταστατικές διαδικασίες για την ανασύνταξη του ΠΑΣΟΚ.
Η αλλαγή πολιτικής τακτικής, η οριστική αποκοπή από την πολυσυλλεκτικότητα του κόμματος, αλλά και η εμμονή στην τήρηση του Μνημονίου και την πιστή εφαρμογή των μέτρων λιτότητας διαφαίνονται ως οι κύριοι παράγοντες της ανοιχτής επιστολής που έχει ήδη αναρτηθεί και στις προσωπικές τους ιστοσελίδες.
Στο μεταξύ, σαφή θέση στο θέμα της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, παίρνει ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος δηλώνει ότι ο πρόεδρος του κόμματος πρέπει να εκλεγεί με κάλπες από τη βάση και οπωσδήποτε πριν από τις βουλευτικές εκλογές.
“Το βασικό όπλο του ΠΑΣΟΚ για να αναταχθεί ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά και να παρέμβει καταλυτικά στην κεντροαριστερή ανασύνθεση είναι οι δημοκρατικές διαδικασίες”, αναφέρει, μεταξύ άλλων, σε άρθρο του στα “Νέα”, ο Ανδρέας Λοβέρδος.
“Οι διαδικασίες δηλαδή εκείνες που θα δώσουν την ευκαιρία στους πολίτες να πουν τη γνώμη τους για πρόσωπα και πολιτικές, με βάση τα όσα έζησαν τα τελευταία χρόνια. Πριν και μετά τις εκλογές του 2009”.
Και υπογραμμίζει: “Γι’αυτό η πρότασή μου είναι πεντακάθαρη: Οι διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι ουσιαστικές, λιτές, ολιγοήμερες και αδάπανες, δίχως περιοδείες και παράτες και ο πρόεδρός του να εκλεγεί με κάλπες από τη βάση, από τους πολίτες.
Και όλη αυτή η διαδικασία να γίνει όταν ο πρόεδρός του επιλέξει, οπωσδήποτε όμως προ των βουλευτικών εκλογών”.
Ο κ Λοβέρδος λέει ακόμη ότι “τα δύο τελευταία χρόνια ως κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, μέσα σε καταιγιστικές συνθήκες πίεσης, με λιγοστά όπως αποδείχθηκε, ιδεολογικά και πολιτικά εφόδια με έλλειψη εμπειρίας και γνώσης για πρωτοφανέρωτες καταστάσεις, το παλέψαμε όσο μπορούσαμε.
Έγιναν ωστόσο και σοβαρά λάθη, καθυστερήσεις και αδικίες. Τελικά, καταφέραμε η χώρα να κρατηθεί όρθια, να διατηρεί ακόμα το δικαίωμα στην ελπίδα της διάσωσης, της ανάκαμψης, της προοπτικής”.
“Σήμερα μεσούσης της κρίσης διαμορφώνεται σταθερά για τη χώρα ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, το οποίο μπορεί να την οδηγήσει στην Ανόρθωση” τονίζει ο υπ. Υγείας.
Αναλυτικά το κείμενο των “έξι”
* ΤΟ ΠΑΣΟΚ ήταν πάντα προοδευτικό αλλά και πολυσυλλεκτικό. Όμως τα δύο τελευταία χρόνια υπέπεσε σε ένα διπλό λάθος: προσάρμοσε το πολιτικό του πρόγραμμα στο μνημόνιο (αντί δηλαδή για το αντίθετο) και εγκλώβισε ασφυκτικά το κόμμα στην κυβερνητική πολιτική. Το διπλό αυτό λάθος προκάλεσε σοβαρό ρήγμα στις σχέσεις του με τους πολίτες και αλλοίωσε τη φυσιογνωμία του. Η απόκλισή του από την κοινωνία πήρε τα χαρακτηριστικά μίας κατολίσθησης που συνεχίζεται.
* ΤΟ ΠΑΣΟΚ αν θέλει να μείνει κόμμα κυβερνητικής ευθύνης, πρέπει να αλλάξει πραγματικά. Αν πάει στις εκλογές ως άδειο κέλυφος ή ως σύνολο τακτικών χειρισμών, η κοινωνία έχει προδιαγράψει την τύχη του. Υποστηρίζουμε ότι πρέπει άμεσα, και προφανώς πριν τις εθνικές εκλογές, να ξεκινήσει μία συντεταγμένη και καταστατικά κατοχυρωμένη προσπάθεια ανασυγκρότησης του. Σε ιδέες και σε πρόσωπα. Αν όλα γίνουν θεσμικά και συντεταγμένα, δεν κινδυνεύει η συμφωνία στήριξης και το PSI, ούτε η πορεία της Κυβέρνησης για την επιτυχία της οποίας έχουμε άλλωστε δεσμευθεί. Δεν κινδυνεύει ούτε η ενότητα του ΠΑΣΟΚ.
* ΣE ΑΥΤΗ την προσπάθεια ανασυγκρότησης, το ΠΑΣΟΚ οφείλει, πρωτίστως, να κάνει μία ειλικρινή αποτίμηση της πορείας του τα δύο τελευταία χρόνια και να αναζητήσει τις ευθύνες για όσα λάθη έγιναν αλλά κυρίως για όσα απαραίτητα δεν έγιναν.
* ΤΟ ΠΑΣΟΚ οφείλει να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα του. Τα τελευταία χρόνια άλλωστε οι διαχωριστικές γραμμές με τη Νέα Δημοκρατία έγινα σταδιακά δυσδιάκριτες ενώ με τη Αριστερά έντονα διακριτές.
Γνωρίζουμε ότι δεν είναι εύκολο να συμφωνήσουμε στη νέα ταυτότητα, άλλωστε δεν έχουμε, όλοι, τον ίδιο ιδεολογικό βηματισμό, ούτε αντιλαμβανόμαστε την κρίση με τον ίδιο τρόπο. Θέλουμε να αποφύγουμε ένα επώδυνο χωρισμό και για αυτό υποστηρίζουμε την ανάγκη μετασχηματισμού του ΠΑΣΟΚ, στην κατεύθυνση των σύγχρονων ευρωπαϊκών κομμάτων. Αυτό θα σήμαινε ένα κοινά συμφωνημένο κορμό κεντροαριστερής πολιτικής πάνω στον οποίο θα αρθρώνονται τάσεις και ιδεολογικές εξειδικεύσεις.
Δεν μας φοβίζει η απομάκρυνση από τη προτεσταντική (άκαμπτη) δομή των αρχηγικών κομμάτων που έχουμε συνηθίσει. Αυτό που μας φοβίζει είναι η αδρανοποίηση των κομματικών οργάνων, η ταύτιση της Κυβέρνησης με το κόμμα, η σχεδόν παντελής απουσία του πολίτη στη συνδιαμόρφωση των θέσεων, οι αποκλεισμοί των στελεχών που αρθρώνουν μία άλλη άποψη.
Ζητάμε να παραμείνει στον πυρήνα της πολιτικής μας, ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας, ιδίως αυτή την εποχή που η Ευρώπη αναταράσσεται και μαζί κλυδωνίζεται και το μέλλον της χώρας. Όποιοι θεωρούν ότι η χώρα θα γνωρίσει καλύτερες ημέρες έξω από το ευρώ ή από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αγνοούν τη λογική, παίζουν με το μέλλον της χώρας. Διαφωνούμε με τις αντιευρωπαϊκές θέσεις δυνάμεων της αριστεράς χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μας ικανοποιεί η ροπή της Ευρώπης προς τον τιμωρητικό διδακτισμό, δηλαδή προς μία δημοσιονομική πειθαρχία που στο βαθμό που δεν τηρείται, συνοδεύεται από ποινές που τελικά τιμωρούν τους λαούς. Αντίθετα αναζητούμε την Ευρώπη της αλληλεγγύης και των ευκαιριών.
* ΤΟ ΠΑΣΟΚ οφείλει να παρουσιάσει ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης της χώρας που θα την οδηγήσει στον ευρωπαϊκό κόσμο, στην Ανάπτυξη και θα επιτρέψει να βγούμε από την κρίση με τους ανθρώπους και όχι μόνο με τους αριθμούς. Να δημιουργήσει ευκαιρίες ακόμα και μέσα στην κρίση.
Γνωρίζουμε ότι οι δανειακές μας υποχρεώσεις περιορίζουν τους βαθμούς ελευθερίας. Όπως και γνωρίζουμε ότι τίποτα δεν είναι πιο συμφέρον και πιο ζωτικό για τη χώρα, από τη δημοσιονομική της επιβίωση.
Πιστεύουμε ότι υπάρχουν λύσεις που είναι ιδεολογικά συνεπείς και πρακτικά εφικτές. Το πρόβλημα άλλωστε δεν ήταν το μνημόνιο αυτό καθεαυτό, ούτε οι μεταρρυθμίσεις που δρομολογήθηκαν.
Ηταν η εφαρμογή τους μέσα από οριζόντια μέτρα που οδήγησαν κρίσιμα τμήματα της κοινωνίας στο περιθώριο, συχνά χωρίς τα προσδοκώμενα δημοσιονομικά αποτελέσματα.
Ηταν η αδυναμία ρήξης με τον λαϊκισμό που υπονομεύει κάθε αξιόπιστη μεταρρυθμιστική προσπάθεια.
* ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης που θα κινείται από την κατανάλωση στην παραγωγή, χωρίς την αποκλειστική εξάρτηση από την κρατική αρωγή. Συμφωνούμε ότι πρέπει, σταδιακά προφανώς, να σταματήσει η χρηματοδότηση των ελλειμμάτων.
Θέλουμε το Κράτος να γίνει επιτελικό ώστε να δοθεί γόνιμος χώρος στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε με την απαξίωση του δημόσιου τομέα που όταν λειτουργεί σωστά αποτελεί βασικό πυλώνα λειτουργίας και ανάπτυξης.
Διεκδικούμε την παροχή των δημοσίων αγαθών σε επαρκείς ποσότητες, σε υψηλή ποιότητα και σε μικρό κόστος αλλά και υποστηρίζουμε ότι δημόσια παροχή δεν σημαίνει υποχρεωτικά και δημόσια παραγωγή.
Υποστηρίζουμε την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη, για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα που θα μεταφέρει περισσότερα βάρη στους έχοντες και θα επιτρέψει την προστασία της χαμηλής και μεσαίας τάξης που έχουν πληγεί ιδιαίτερα.
Υποστηρίζουμε τις τομές που θα θίξουν τις πελατειακές σχέσεις.
Θέλουμε ανοιχτά σχολεία, ανοιχτά πανεπιστήμια, δημόσιες υπηρεσίες που να λειτουργούν. Καμία κατάληψη δε μας βοηθά να λύσουμε τα προβλήματά μας.
Αναζητούμε εγγυήσεις για τις δαπάνες του μέλλοντος, την παιδεία, την οικογενειακή πολιτική, την υγεία, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την έρευνα.
Υποστηρίζουμε ένα σύνολο δικαιωμάτων αλλά και υποχρεώσεων που συναντώνται σε κάθε σύγχρονη Πολιτεία προκειμένου να εξασφαλίσουμε: το ελάχιστο εγγυημένο επίπεδο διαβίωσης, την πλήρη απασχόληση, τη δια βίου γνώση, το νέο σχολείο, τη νέα πόλη.
* ΣΕ ΑΥΤΗ τη συγκυρία, χρειάζεται να μιλήσουμε με αλήθεια στους πολίτες, γιατί μόνο μέσα από την αλήθεια καλλιεργείται η ελπίδα. Για αυτό χρειάζεται:
Να περιγράψουμε με ειλικρίνεια την κατάσταση της οικονομίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και να αναλύσουμε χωρίς περιστροφές τις προτεινόμενες λύσεις, επισημαίνοντας το όφελος και το κόστος κάθε λύσης χωριστά.
Να μη διστάσουμε να υποστηρίξουμε ότι χρειάζονται αρκετά χρόνια – ίσως και μία δεκαετία – για να σταθούμε και πάλι όρθιοι αλλά και να τολμήσουμε να δεσμευθούμε ότι κάθε χρονιά θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη.
Να υπερβούμε τους εκλογικούς κύκλους αντί να εγκλωβιστούμε σε αυτούς.
* ΕΧΟΥΜΕ την εκτίμηση ότι στις επόμενες εκλογές, οι σοσιαλιστές, η κεντροαριστερά και η αριστερά θα διαθέτουν περίπου το 55% των ψήφων. Η νέα αυτή κοινωνική δυναμική είναι η απάντηση της κοινωνίας στην κρίση. Σε αυτή τη νέα κοινωνική δυναμική, που θα αναζητήσει τη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Να φέρει κοντά τους πολίτες που πίστεψαν σε μία προοδευτική πολιτική, αλλά που στην πορεία διαψεύστηκαν και απομακρύνθηκαν.
* Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να τολμήσει την ανανέωση ιδεών και προσώπων, γιατί η πολιτική χωρίς ανανέωση βαλτώνει. Να συμφωνήσει ότι οι μεγάλες ανατροπές δεν  προκύπτουν μέσα από ανέξοδους τακτικισμούς. Να σημάνει την «επανάσταση» των νέων ιδεών και νέων δυνάμεων και να εμπιστευθεί και τις νεότερες γενιές, εγκαταλείποντας την αυστηρή κομματική επετηρίδα, που ορισμένες φορές είναι αυστηρότερη και από αυτή των Ενόπλων Δυνάμεων.
ΑΡΚΕΤΟΙ ισχυρίζονται ότι η συζήτηση για το ΠΑΣΟΚ είναι μία εσωτερική κομματική υπόθεση για την οποία έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε στο μέλλον. Δεν συμφωνούμε. Η δημοκρατία έχει ανάγκη από ισχυρά κόμματα. Ιδίως σε περιόδους κρίσης”.