Το είχαμε γράψει πριν από 5 μήνες όταν και έγιναν οι τελευταίες αλλαγές στο διοικητικό σχήμα με την φυγή του κ.Τόνι Σαρασίνι και την επαναδραστηριοποίηση ως ισχυρού άνδρα του προέδρου της Κοινοπραξίας κ.Ασημάκη Ασημακόπουλου.
Στις 18 Φεβρουαρίου είχαμε γράψει :
«Αυτό που προέχει αυτή την στιγμή είναι η υπογραφή της συλλογικής σύμβασης όπου σύμφωνα με πληροφορίες βρίσκεται στο τελικό στάδιο.
Το ραντεβού του Σωματείου Εργαζομένων με τον Πρόεδρο της Κοινοπραξίας κ.Ασημάκη Ασημακόπουλο έχει οριστεί για την μεθαυριανή Πέμπτη και τα σενάρια είναι αισιόδοξα καθώς έχει γίνει δεκτό από την πλευρά της διοίκησης το ακανθώδες αίτημα των εργαζομένων για το επίδομα γάμου.
Η επιχείρηση θα πρέπει να ηρεμήσει και να δει πως θα αντιμετωπίσει τον άκρατο ανταγωνισμό που θα βρει μπροστά της σε περίπου δύο χρόνια όταν θα ανοίξουν το Καζίνο του Ελληνικού και το Καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι.
Επίσης μην ξεχνάμε τα χρέη της επιχείρησης και την μετατροπή της Κοινοπραξίας σε ΕΚΑΖ. Πολλοί δύσκολοι γρίφοι που θα μπορούσαν να είχαν λυθεί εδώ και αρκετό καιρό αλλά παραμένουν άλυτοι.
Το καζίνο Λουτρακίου επέλεξε να πηγαίνει με βηματισμούς χελώνας και τώρα θα πρέπει να τρέξει σαν λαγός, αλλιώς όπως αντιλαμβάνεστε δεν έχει καμία ελπίδα επιβίωσης.
Ελπίζουμε για το καλύτερο όχι μόνο για την επιχείρηση και τους χίλιους εργαζομένους αλλά συνολικά για τον τόπο.»
Πέντε ολόκληρους μήνες μετά όπως καταλαβαίνετε ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!
Η συλλογική σύμβαση πηγαίνει από εβδομάδα σε εβδομάδα,οι υποδομές της επιχείρισης χρίζουν άμεσης συντήρησης – μόνο μικροδιορθώσεις γίνονται- ενώ η μετατροπή της Κοινοπραξίας σε ΕΚΑΖ είναι ακόμα σε συζητήσεις. Βάλτε και το γεγονός ότι η δουλειά έχει μετριαστεί και όλο αυτό το σκηνικό δεν είναι άλλο από μαύρα σύννεφα που έχουν μαζευτεί πάνω από την επιχείρηση μέχρι την στιγμή που θα ξεσπάσει η καταιγίδα.
Γιατί όπως πάνε τα πράγματα-που δεν πάνε-η καταιγίδα θα έρθει αρκετά γρήγορα.
Εμείς κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου και προειδοποιούμε για να μην λένε διάφοροι ότι δεν τα είπαμε. Και ο χαρακτηρισμός «βηματισμός χελώνας» είναι αρκετά επιεικής γιατί η χελώνα έστω και αργά προχωρά. Στο καζίνο η κατάσταση δείχνει να έχει βαλτώσει.
mifi
Λυπάμαι Πολύ για την Κατάντια του Δήμου μας!!! Πρώτα για το Καζίνο και Δεύτερο για το ίδιο το Λουτράκι!!!! Το Καζίνο Όταν Πρώτο άνοιξε ήταν ένας Πόλος Έλξης για Πολλούς Επιχειρηματίες και μη παίκτες! Προσέφερε τα Πάντα! Από Πρωίνο μεσημεριανό βραδυνό με Άριστα προϊόντα! Τωρα τι Προσφέρει!!!! Όλα ΚΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΡΑΜΕΝΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ!!!! ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΠΛΗΡΗ!!!! ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΑΚΟΜΑ ΠΟΛΥΣ ΚΟΣΜΟΣ!!!!! ΚΡΙΜΑ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ!!!!
A lot needs to change, and certainly the position of Mr. Tsatsoulis.
Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι πλέον οι καθυστερήσεις. Το πραγματικό ζήτημα είναι ότι τίποτα δεν φαίνεται ικανό να αλλάξει.
Αυτό το καζίνο δεν χρειάζεται άλλη συνάντηση ή άλλη υπόσχεση — χρειάζεται μια πλήρη αλλαγή νοοτροπίας, ηγεσίας και κατεύθυνσης. Με σημαντικούς ανταγωνιστές να ανοίγουν σύντομα, αυξανόμενες υποχρεώσεις, γερασμένες υποδομές και κρίσιμες αποφάσεις που εξακολουθούν να εκκρεμούν, η παραμονή δεν είναι απλώς μια επιλογή.
Αυτό που είναι ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η εταιρεία φαίνεται να μην μπορεί να κάνει τις αλλαγές που γνωρίζει ότι είναι απαραίτητες. Ένας οργανισμός αυτού του μεγέθους, που αντιμετωπίζει τόσες πολλές προκλήσεις και τρωτά σημεία, δεν έχει την πολυτέλεια να διοικείται με μια εσωστρεφή νοοτροπία.
Απλά κοιτάξτε την τρέχουσα ηγεσία -Τι βλέπετε?
Από όλα όσα είναι δημόσια ορατά, η ηγετική ομάδα φαίνεται να αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από άτομα που έχουν περάσει ολόκληρη την επαγγελματική τους σταδιοδρομία στον ίδιο οργανισμό, με ελάχιστη ή καθόλου εμπειρία στελεχών που αποκτήθηκε εκτός αυτού, καμία έκθεση σε διαφορετικές αγορές ή μοντέλα λειτουργίας και κανένα αποδεδειγμένο ιστορικό ηγεσίας ενός οργανισμού μέσω μετασχηματισμού σε αυτήν την κλίμακα.
Θα έθετε οποιαδήποτε σοβαρή εταιρεία το μέλλον της στα χέρια καλοπροαίρετων ανθρώπων που δεν διαθέτουν την εμπειρία του στελέχους, την ευρεία έκθεση στον κλάδο και την αποδεδειγμένη ηγεσία που απαιτείται για να φέρουν μια τόσο τεράστια ευθύνη;
Ερχομαι!!!!!
Οι φρέσκες προοπτικές, η ευρεία εμπειρία στον κλάδο και το θάρρος να αμφισβητήσετε τις παλιές συνήθειες δεν είναι πολυτέλειες – είναι απαραίτητες για την επιβίωση. Το να βασίζεσαι στην ίδια σκέψη που έφερε την εταιρεία σε αυτό το σημείο είναι ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους όλων.
Το να διευθύνεις μια επιχείρηση αυτού του μεγέθους και πολυπλοκότητας δεν έχει να κάνει με καλές προθέσεις. Απαιτεί όραμα, εμπειρία, αποφασιστική ηγεσία και ικανότητα να οδηγείς την αλλαγή υπό πίεση. Όταν το διακύβευμα είναι τόσο υψηλό, η ελπίδα για το καλύτερο δεν είναι στρατηγική.
Η αγορά δεν θα περιμένει. Οι ανταγωνιστές προετοιμάζονται, επενδύουν και εξελίσσονται, ενώ το Λουτράκι κινδυνεύει να παραμείνει παγιδευμένο στην αδράνεια. Χωρίς τολμηρές αποφάσεις, ισχυρή ηγεσία και γνήσια προθυμία για αλλαγή, η συζήτηση σύντομα θα αλλάξει από την ανάκαμψη στο αν η επιχείρηση μπορεί να παραμείνει ζωντανή.
Τσατσούλης ? Μπορεί να είναι ωραίος άνθρωπος, αλλά η διαχείριση ενός καζίνο αυτού του μεγέθους και πολυπλοκότητας απαιτεί πολλά περισσότερα από το να είσαι αρεστός.
Ένας Διευθύνων Σύμβουλος/Γενικός Διευθυντής ενός τέτοιου οργανισμού χρειάζεται:
• Αποδεδειγμένη εμπειρία στη διαχείριση επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας – ΟΧΙ
• Βαθιά γνώση του κλάδου των τυχερών παιχνιδιών και της φιλοξενίας – ΟΧΙ
• Δυνατότητα καθοδήγησης μετασχηματισμού και αναδιάρθρωσης – ΟΧΙ
• Ισχυρές οικονομικές και στρατηγικές δεξιότητες διαχείρισης – ΟΧΙ
• Εμπειρία αντιμετώπισης μεγάλων κρίσεων και πολύπλοκων ενδιαφερομένων – ΟΧΙ
• Έκθεση στη διεθνή αγορά και ανταγωνιστική ευαισθητοποίηση – ΟΧΙ
• Η ικανότητα προσέλκυσης, παρακίνησης και πρόκλησης ομάδων ηλικιωμένων – ΟΧΙ
• Το θάρρος να παίρνεις δύσκολες αποφάσεις όταν χρειάζεται – ΟΧΙ
Με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει αυτό το καζίνο σήμερα, το ερώτημα δεν είναι αν κάποιος είναι καλός άνθρωπος. Το ερώτημα είναι εάν έχουν την εμπειρία, το όραμα και την ηγετική ικανότητα που απαιτείται για μια τόσο κρίσιμη ευθύνη.
Σε αυτό το επίπεδο δεν αρκούν οι καλές προθέσεις. Το μέλλον μιας μεγάλης εταιρείας δεν μπορεί να εξαρτάται από την ελπίδα – απαιτεί αποδεδειγμένη ικανότητα.
Δυστυχώς η κατάσταση εντός του καζίνο αυτή τη στιγμή είναι ότι το χειρότερο.
Επισκέπτομαι το καζίνο περίπου μία με δύο φορές την εβδομάδα διότι διαμένω Αθήνα και κάθε φορά λέω κάθε πέρυσι και καλύτερα.
Στο ρεστοράν του καζίνο η επιλογή φαγητού είναι πολύ μικρή, τα δε γλυκίσματα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, το ωράριο φαγητού έχει αλλάξει, οι παροχές προς τους παίχτες έχουν μειωθεί και γενικά υπάρχει μία αρνητική αντίληψη των πελατών έναντι του καζίνο.
Στα θετικά η ευγενική στάση των υπαλλήλων στις όλες παραξενιές μας.
Η οικονομική κατάσταση και η γρήγορη επιδείνωση του καζίνο είναι ανησυχητική. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς οι ιδιοκτήτες δεν αναλαμβάνουν δράση, εκτός και αν κάποιο συγκεκριμένο εμπόδιο τους εμποδίζει… χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας.
το ερώτημα που παραμένει είναι τι θα συνέβαινε όταν ανοίξουν τα άλλα καζίνο … χρησιμοποιήστε ξανά τη φαντασία σας
Μ.Φ., συνεχίζεις να γράφεις και να προειδοποιείς για την καταστροφική κατάσταση του καζίνο, φαίνεται ότι είσαι ο μόνος. Αλλά μην ανησυχείς, ένα λεπτό πριν την κατάρρευση θα έχεις πολλούς φίλους να ισχυρίζονται ότι σε προειδοποιούσαν, θα είναι ενδιαφέρον να δούμε όλους τους «πολιτικούς» να τρέχουν για συνεντεύξεις. Αλλά ξέρουμε και θυμόμαστε.
Ποιος διαβάζει τις οικονομικές καταστάσεις ?, τον κύκλο εργασιών της επιχείρησης και τις υποχρεώσεις;
Κάποιος πρέπει να τις διαβάζει, όμως η έλλειψη δράσης από τους ιδιοκτήτες της εταιρείας και την ανώτερη διοίκηση δείχνει ότι οι ιδιοκτήτες δεν πιστεύουν ότι το καζίνο μπορεί να ανακάμψει, καμία ελπίδα, οπότε ποια είναι η λύση; Να πιέσουν για να μετατραπεί η εταιρεία σε Α.Ε., να αποδυναμώσουν τον δήμο και στη συνέχεια να προσπαθήσουν να την πουλήσουν σε κάποιον αδαή επενδυτή ή fund, πιθανότατα σε ένα fund. Το fund θα τα διανείμει μεταξύ των επενδυτών, θα εισπράξει τις αμοιβές του, οι αβοήθητοι επενδυτές θα αποσπάσουν την επένδυσή τους (κανείς δεν θα έχει μεγάλο πόνο), κλασικό τέλος.
Η κατάσταση στο Καζίνο Λουτρακίου έχει πλέον εξελιχθεί σε κρίση πλήρους κλίμακας, και η ευθύνη βαραίνει ξεκάθαρα μια διοίκηση που αρνείται να δράσει και μετόχους που έχουν επιλέξει την απομόνωση αντί για παρέμβαση. Πέντε μήνες μετά την αλλαγή στη διοικητική δομή — πέντε μήνες υποσχέσεων, συναντήσεων και «αισιόδοξων σεναρίων» — δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα.
Η παράλυση της διοίκησης είναι πλέον αδιαμφισβήτητη
Η συλλογική σύμβαση σέρνεται από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Η μετατροπή σε ΕΚΑΖ παραμένει βαλτωμένη σε ατέρμονες συζητήσεις.
Οι υποδομές καταρρέουν, με μόνο επιφανειακές επιδιορθώσεις που κρύβουν βαθύτερη εγκατάλειψη.
Αυτό δεν είναι αργή πρόοδος.
Είναι διοικητική παράλυση.
Οι μέτοχοι έχουν αποσυρθεί σε επικίνδυνη απομόνωση
Αντί να απαιτήσουν λογοδοσία, παραμένουν σιωπηλοί, αποκομμένοι και αποστασιοποιημένοι από την πραγματικότητα.
Η απουσία τους δεν είναι ουδέτερη — είναι καταστροφική.
Καμία επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει όταν οι ιδιοκτήτες της παρακολουθούν σαν θεατές ενώ το πλοίο βυθίζεται.
Η ποιότητα των υπηρεσιών έχει καταρρεύσει
Μέσα στο καζίνο, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική:
Η εξυπηρέτηση είναι ασυνεπής και συχνά ανεπαρκής.
Οι χώροι δείχνουν παραμελημένοι και ξεπερασμένοι.
Οι πελάτες φεύγουν δυσαρεστημένοι, απογοητευμένοι και αποφασισμένοι να μην επιστρέψουν.
Η φήμη του καζίνο — κάποτε σημείο αναφοράς — διαβρώνεται μέρα με τη μέρα.
Οι VIPs και οι junket παίκτες έχουν σχεδόν εξαφανιστεί
Η πελατεία που στήριζε το καζίνο στα δύσκολα χρόνια — οι high‑rollers, τα junkets, οι premium παίκτες — έχει εγκαταλείψει την επιχείρηση.
Και πώς να μην το κάνει;
Κανένας σοβαρός VIP δεν θα ανεχτεί πτώση υπηρεσιών, έλλειψη επενδύσεων και ένα περιβάλλον που δεν θυμίζει σε τίποτα premium εμπειρία.
Η εξαφάνισή τους είναι καταστροφική.
Όταν οι VIPs φύγουν, σπάνια επιστρέφουν.
Και χωρίς αυτούς, το οικονομικό υπόβαθρο καταρρέει.
Ο ανταγωνισμός ετοιμάζεται να χτυπήσει σκληρά
Σε λιγότερο από δύο χρόνια, το Hellinikon και η Πάρνηθα θα ανοίξουν υπερσύγχρονες, επιθετικές εγκαταστάσεις.
Το Λουτράκι, αντίθετα, έχει κολλήσει σε μια κατάσταση αδράνειας, προσφέροντας υποβαθμισμένες υπηρεσίες σε ολοένα και μικρότερη πελατειακή βάση.
Το καζίνο επέλεξε να κινείται με βήμα χελώνας — αλλά τώρα πρέπει να τρέξει σαν λαγός.
Και δεν τρέχει καθόλου.
Η καταιγίδα δεν πλησιάζει — έχει ήδη σχηματιστεί πάνω από το Λουτράκι
Τα χρέη αυξάνονται.
Η δουλειά έχει επιβραδυνθεί.
Οι πελάτες φεύγουν.
Οι VIPs έχουν εξαφανιστεί.
Οι μέτοχοι σιωπούν.
Η διοίκηση είναι ακίνητη.
Αυτό δεν είναι προειδοποίηση.
Είναι κόκκινος συναγερμός.
Το μήνυμα πρέπει να είναι ωμό και ξεκάθαρο
Αν δεν υπάρξει άμεση, επιθετική και αποφασιστική δράση — όχι τον επόμενο μήνα, όχι «σύντομα», αλλά τώρα — το Καζίνο Λουτρακίου δεν θα δυσκολευτεί απλώς.
Θα καταρρεύσει από τη δική του αδράνεια, παρασυρμένο από τον ανταγωνισμό και τη δική του κακοδιαχείριση.
Η διοίκηση πρέπει να ξυπνήσει.
Οι μέτοχοι πρέπει να βγουν από την απομόνωση.
Η επιχείρηση πρέπει να δράσει με επείγουσα σοβαρότητα.
Γιατί αν δεν το κάνει, το Λουτράκι δεν θα χάσει μόνο τους πελάτες και τους VIPs —
θα χάσει το μέλλον του.